بازیافت

جامعه‌شناسی مصرف با تمرکز بر معنا، از اواخر دهه‌ی ۱۹۹۰ نگاه‌های انتقادی را متوجه خود کرد و اینکه چگونه معناها با زمان، فضای جامعه، ساختار اجتماعی و شکل‌گیری هویت مرتبط هستند، مطالعه‌ی مصرف، بدون در نظر گرفتن معنای آن ممکن نیست. افزون بر این، دلایل زیادی برای پیش‌بینی وجود دارد که مکانیزم کلیدی مصرف و ارتباطات آن با نظم اجتماعی در مطالعات آینده نگاه‌ها را به سوی خود جلب میکند. البته نشانه‌های روشنی وجود دارد که جامعه‌شناسی مصرف که در زمان نسبتا کوتاهی نهادینه شد، در حال حاضر به بخش‌های مختلفی تقسیم شده است.

لایه‌ی نخست، در زمینه‌ی تحقیقات بازار، تمایل رو به رشدی به جنبه‌ی تجربی مصرف و در همان زمان، رابطه‌ی عاطفیبین شخص و شیء دارد. این موضوع، رویکرد جدیدی را گشوده است تا نشان دهد که چطور مصرف به لحاظ تاریخی، فرد و هویت‌های جمعی را ساخته است.

دیگر مسیر جدید در تحقیقات مصرف، بر مصرف غیرواکنشی یا همان مصرف روزانه متمرکز شده بود. این موضوع، نگاه‌ها را به سوی سوالاتی درباره‌ی مصرف روزانه و تنظیم زمانی و مکانی این شکل از مصرف جلب کرد، مثلا شیوه‌ای که در آن مصرف روزانه (آشپزی، نظافت و غیره) جنسیتی شده است و چگونگی تغییر این امر عادی را با سن، پیش‌زمینه‌ی قومی و مذهبی نشان می‌دهد. سومین حوزه‌ی رشد تحقیقات به محصولات روزانه‌ی آی تی (IT) می‌پردازد که سوپرکالاهای جدید امروز بوده و زمان و مکان تجربه شده را در دست دارند. این تغییر در درک زمان و مکان، نه تنها اشکال قدیمی تعاملات (مثل خرید کردن) را فرسوده کرده، بلکه یک تعامل مجازی کاملا جدیدی را بوجود آورده است که مستقل از زمان و مکان می‌باشد.

چهارمین گرایش در جامعه‌شناسی مصرف به پسمانده‌ی محصولات مصرفی مثل زباله و روند تشکیل آن و چرخه‌ی کالاهای نیمه‌استفاده شده می‌پردازد. در همین راستا، انجمن «رنگاهنگ فروغ اندیشه» مجموعه کارگاه‌هایی را تدوین کرده است که در آن به مسائل پسماند خانگی و بازیافت خواهد پرداخت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *